C'est un trou de verdure, où chante une rivière
Accrochant follement aux herbes des haillons
D'argent; où le soleil, de la montagne fière,
Luit: c'est un petit val qui mousse de rayons.

Un soldat jeune, bouche ouverte, tête nue,
Et la nuque baignant dans le frais cresson bleu,
Dort; il est étendu dans l'herbe, sous la nue,
Pâle dans son lit vert ou la lumière pleut.

Les pieds dans les glaïeuls, il dort. Souriant comme
Sourirait un enfant malade, il fait un somme:
Nature, berce-le chaudement: il a froid.

Les parfums ne font pas frissonner sa narine.
Il dort dans le soleil, la main sur sa poitrine
Tranquille. Il a deux trous rouges au côté droit.

Arthur Rimbaud (1854-1891
Le Dormeur du val

Een kuil vol groen waar een rivier door zingt
die 't kruid met flarden zilver onbesuisd
bespat; vanaf het fier gebergte blinkt
de zon: een klein dal dat van stralen bruist.

Een jong soldaat, blootshoofds, met open mond,
de nek in blauwe kers gedompeld, ligt
in openlucht te slapen op de grond
bleek in zijn groene bed vol plenzend licht

Zijn voeten in het lis, zo slaapt hij. Zwakjes
lachend zoals een ziek kind, soest hij zachtjes:
Natuur, wieg hem vol warmte: kou heeft hij

De geuren doen zijn neusvleugels niet trillen;
hij slaapt in de zon, één hand op zijn stille
borst, rechts twee rode gaten in de zij.

De Slaper in het Dal
Vertaling Paul Claes

Arthur Rimbaud, Frans dichter
(Charleville, 20 oktober 1854
Marseille, 10 november 1891)

Op het gymnasium was hij een uitblinker, maar voor zijn eindexamen verliet hij de stad om na diverse omzwervingen uiteindelijk in Parijs en in de armen van de tien jaar oudere Paul Verlaine te belanden, die zeer onder de indruk was van de zestienjarige knaap en diens lange gedicht 'De dronken boot'. Arthur Rimbaud was onweerstaanbaar, maar door en door slecht. Waar hij verscheen gingen vriendschappen te gronde, liepen huwelijken op de klippen en braken vechtpartijen uit. Verlaine belandde zelfs in de gevangenis nadat hij zijn vriend met een pistoolschot had verwond.

Op zijn negentiende zwerft Rimbaud door Europa en vertrekt dan naar Afrika. In 1891 keert hij terug naar Frankrijk waar zijn rechterbeen geamputeerd wordt. Waarschijnlijk een bijwerking van de syphillus die hij opgelopen had.

Rimbaud was een vertegenwoordiger van het symbolisme en decadentisme, één van de grote vernieuwers van de dichtkunst en voorganger van het latere surealisme in Frankrijk.